Hello Philippines! and Mr. Hello World!

Bago ang lahat ... eh betchay ko munang pasalamatan ang all-time favorite kong blogger-extraordinaire na si Mcvie for giving me a very very warm welcome .... with his "The Comeback Queen (Amidala)" entry ...

Naloka naman akey ... at parang bet kong magcollapse nang ma-readsung ko itez ... thanks McVie!!! I owe you coffee!!!

Okay .. so moving forward:

"Inday! Bahala ka sa buhay mo! Isa lang ang masasabi ko! Mahirap na -- digital na ang karma ngayon!"

Itechlavu ang talak sa akin ng baklang Claude habang super chat kami sa fezbook. Witchelles na kami madalas nagkakasight-sight nang veklus simula nung nagdecide siyang mag-alsabalutan "for good" (raw) at lumipat sa Timog Katagalugan para magsettle with Prince almost two years ago.

Siguro eh plentibelles na ren naman ang nag-evolve sa 'ming magfe-friendiva.

Si Claude na dating "one of the greatest sluts" there is eh nanalig sa salitang "pag-ibig" at nahugasan ang lahat nang kaasiman sa katawan at nagdecide na magpakapasweet na dadaigin pa ang panutsang ibinabad sa kumukulong arnibal.

Si Kiara naman eh nakapag-open na nang sariling boutique at gownshop sa may taft.

Akez ... ang dakilang badinggerzie eh nagpapakaalipin sa outsourcing industry ...

At si Rica .... eh ganun pa ren ...

Eyniwayz ... yung gabing yon eh naichika ko kay Claude ang eksena kez sa isang bagong saltang menchus sa office.

Unang beses ko siyang na-sight eh nung nakipagsiksikan akez sa elevator dahil late na akembang sa isang meeting. Pinagkasya ko talaga ang balingkinitan kong shortawan sa mga utawsingbelles sa loob mireseng maipit na akez nang elevator doors. Stomach in ang drama.

But wait ... eynimomentz eh may nafelt akez na kakaibang sensasyon sa bandang likuran. Derm! Siguro cellphone lang. Pero kakaiba siya eh ... kumikibot-kibot ... tumitibok-tibok .... Derm another! Siguro cellphone na nagva-vibrate.

Hanggang sa bumukas ang elevator.

"Excuse me! Excuse me!" Talak ng mga utawsingbelles sa likod na akala mo eh wala nang bukas. So step out ako to give way maski witchelles pa yon ang floor ko. Mega step out din yung menchus sa likod ko. Nagkasight kami while giving way to the others.

Ngumiti siya sabay nod.

Deadma naman akez. Di ko siya learn.

So shosok another. Slight nalurkey naman akembang dahil may limang utawchinabelles ang nag-exit sa elevatrix pero pag enter kez eh sinisiksik pa ren akembang nung menchus. Derm!

Siguro umiiral na naman ang pagiging damaera kez. Nasanay na akembang sa damaera feeling kez. Itecklavu ang effect ng dry season for the longest time ... feeling mo eh lahat ng menchus na makadaupang-palad mo eh bet nang kachervahan right there and then!

After one floor ... "Excuse me! Excuse me!" Talak na naman nang mga utawsingbelles sa likod. So exit na naman akembang na parang crew ng Jollibee at kulang na lang eh chumika akong "Thank you for coming! Come again!". Exit din naman ang menchus. Again ... ikmyle-ikmyle .. this time .. nag-ikmyle na akembang out of politeness. Pero isang weird and creepy smile na parang eynimomentz eh feeling mo eh titigbakin ka nang utaw na iniis-smylan mo.

Enter the dragon again.

Until finally nakarating na ako sa floor ko. After all the starts and stops ... mas mabilis pa yatang nakarating ang LRT sa baclaran station noh.

So exit na akembang dire-direcho sa conference room. Witchelles ko na nasight ang menchus.

Pag-enter kez sa conference room eh nagpalakpakan ang lahat nang utaw na parang mga audience sa wowowee ... feeling ko eh umenter akembang bilang isang candidate ng Miss Earth ready for the swim suit competition hanggang sa narealize kong witchelles pala akembang ang pinapalakpakan.

Plenty ang utaw .. siguro mga around 30-40 in a conference room that could only sit 20 people.

Na-remember kong ang eksena pala eh isang welcoming/orientation session for the onboarding new supervisors that were externally hired dahil sa mega over harsh na pagramp for the fourth quarter peak season.

"Anung eksena," bulong ko kay Anna, isang tenured supervisor-slash-rampadora na kakabugin pa ang mga pole dancers sa suot na knee-high boots, fishnet stockings at super pukiy skirt.

"They are introducing themselves ..." chika ni Anna.

"Gaga! Anung eksena nang suot mo? May production number ka ba?", chika kez dahil naloka naman talaga ako sa outfit ng ate ko na parang eynimomentz nga eh magsu-super jump sa conference table at bigla na lang mag-split!

"Hindi ka na nasanay dyan," sagot ni Juan, isa ding tenured supervisor na parang kababata ni Bob Marley with all that dreadlocks and avaratheng.

Hanggang sa bigla ko na lang narinig ang namesung ko from OD (Ops Director pero pede ding Over Dosed ... hahahaha), "And please meet Bernard, one of the most awesome managers in our campaign ..."

Awesome daw ..... sabeeeeeeeeeeeeeeeee ba naman! Sige nga spell "awesome" ... echos!

Then ... lahat ng utawsingbelles ... old and new fezlacks .... eh biglang na lang super-sight sa 'ken. Para naman akong bawang na biglang namula habang ginigisa kasama ng mga sibuyas. Teka! Witchelles naman akez mestiza ... so nag-golden brown ... keri na yon.

"Hi!!!!!!!"

At yun lang ang nasabe ko with matching Miss Universe wave.

Witchelles naman akembang prepared.

"Carry on ..." chika ko na lang kay OD.

"May boylet ba?" chika ko another kay Anna.

"Naku! Asa ka pa! None so far!", talak ni Anna. Parehas kami ni Anna, we belong to the "Oh My Single Ladies" Club na kinabibilangan ng mga utawsingbelles na hayuk sa laman!

So kada may bagong salta, the ultimate question is .... "May boylet ba?"

And then, bumukas ang pinto ng conference room at may nagchikang "Sorry, I'm late ..." with a very deep and modulated voice na parang si Ray Langit lang.

"ohhhhh! Hello there!", bulong ni Anna sa 'ken referring to the guy who just stepped in. "Oh! Bernz! Just in time for your question."

Super sight naman ako kay kuya. Shet! Siya yung menchus sa elevatrix.

"Hello Philippines and Hello WORLD!", bulong ulet ni Anna, habang super focused ang sightness sa pantalon ni Kuya na para nga namang may ibinaong kuting.

That time lang nabuo ang image niya sa ken. He has this "emo" hair going on ... na neat pa ren namang tingnan, with all the bangs and with all the waves. White long sleeved polo na naka-tuck-in sa jeans. Broad shoulders, nice chest ... walang beer belly .... construction worker itu ... echos ... mukha lang talaga siyang fit. And yes .... the "Hello Philippines and Hello WORLD" na eksena sa pants niya na pinagkamalan kong nagva-vibrate na cellphone sa elevator habang sumusundot-sundot sa likuran kong parang pati pagkatao ko na yata ay nasundut-sundot!

Bigla ko na lang nalunok ang laway na naipon sa ngangaboo ko.

He was asked to introduce himself ... in furness ... plakado ang ingles ni kuya! Nalearnchie namin na galing siya sa isang benggang-benggang call center sa Makati. Hanggang sa nagpa-pirate siya. Almost five years na siya sa industry.

Hanggang sa nagtanong si Kristina, isa ding miyembro nang "Oh My Single Ladies" club. "Are you single?"

Shet! Para naman akong nalagutan nang hininga sa tanong na yon ... but of course ... I managed to stay alive for the answer .... and the answer was ...

"Nope ....", with all that smile and that one dimple sa kaliwang cheek.

At shet! Pwede naman na akong malagutan nang hininga at that mowmentzzzz.

"Damn!" chika ni Anna sa 'ken.

Later that day habang mukhang super bisi-bisihan sa mga reports ara per super fezbuk lang naman akez office ko eh kumatok si ETCH.

"Anu na bakla!", parang yun yung gusto kong bungad sa kanya. Pero derm, I still remained professional. It has been a week after that CR incident with ETCH, parang wala lang nangyare. I decided to keep it to myself ... pero siya naman eh parang naging extremely friendly sa 'ken.

Super enter siya sa office ko bearing gifts ... wahahaha ... He bought me coffee raw ... Nilagay lang niya sa desk ko habang supertutok pa ren akez sa farmville.

"By the way," chika ni ETCH. "For the new sups, you will be handling three of them ... si Carl, si Divine at si ... Mr. Hello World!"

Biglang napatigil ang pag-aararo ko sa aking plantasyon ng saging sa farmville.

"Wait! They will be under me?", tanung ko kay ETCH.

"yeah .. but that's .... just the three of them .... "

Blangkong fezlack ang response kez. Learn niyang may violent reaction akez sa tuwing witchelles akembang tumatalak at dahil na ren sa fact na super plenty ang ginagawa ko and I can't manage to take on new tasks ... panu na lang ang farmville ko!!!!

"...for the mean time ....." yun lan ang natalak niya sabay isquierda.

May magagawa pa ba akembang! And besides, chika ko na lang sa sarili kez ... look at the brighter side ... Mr. Hello World ... will be under me .... pede bang ... I'll go under him na lang ... I prefer to be the "bottom" eh .. wahahahaha ..... echoz!

Pero ... witchelles naman daw siya single ... wrong-kangkong!

So chika ko kay Claude sa fezbook: "Derm! Anu kayang feeling nang maging kabet?!"

Siguro mali ang pinagtanungan kez, shempre the inevitable answer from a person who has been in a long term relationship for almost three years eh violent:

"Inday! Bahala ka sa buhay mo! Isa lang ang masasabi ko! Mahirap na -- digital na ang karma ngayon!"

THE UNWANTED (?) GIFT

It was supposed to be an ordinary day. Pagkagising kez eh wai na si Kiara, talak ni Nick, maaga pa lang daw eh umisquierda na dahil meron nga daw siyang pi-pick-up-in. Ah okay. So, hayun. Umisquierda na ren ako. Umatend ng presentation sa isang kliyente, nagmaganda, nagmaasim hanggang na-approve ang budget for an event sa Philippine Stock Exchange concerning the Lopez Group.

In the middle of the day eh nagtext ang baklang Kiara, chika niya, 'wag na raw akez lumandi at dumirecho na akez sa balaysung dahil nga sa gift niya.

So, ako naman excited. Di ko na tinatapos ang dinner ko with some models at nag-fly na ren pajuwelya.

Nadatnan ko si Kiara na super feel at home sa zebra-printed kong sofa at super deadma sa aken at watch lang ng tivang.

Akez naman eh super pigil sa aking super excited na feeling dahil nga may gift sa 'ken ang bakla. Deadma lang din ako kunwari pero nafi-felt kong nagtu-twitch ang mga lips ko dahil sa pigil na ngiti.

Pag-sight sa ken ni Kiara eh parang wala lang.

Super smile naman akez na parang batang nag-aabang ng surprise sa kanyang 10th birthday party. Or rather, parang isang baklitang, nag-aabang ng hubad na menchus na lalabas sa isang life-size cake.

Titig lang sa 'ken si Kiara, nahihiwagaan sa facial expression ko.

Tado to ha! Parang bet ko namang dagukan si Kiara, nagmamadali pa naman akong jumuwelya para sa gift niya tapos dedeadmahin niya akez ng ganitezt.

Hanggang, "Ahhhhhhhhh!" bumalik din sa sariling katinuan si Kiara.

"Nasan na?" di na na napigil ang excitement kez.

"Yung gift?"

"Naman!"

"May binili lang, hintayin mo parating na yon."

Naloka naman daw ako. May binili? Sino? Parang may sariling buhay naman yung gift ko.

"Speaking . . . ." talak ni Kiara sabay tingin sa pinto sa likod ko.

Bigla naman akong tumalikod at shet! May sariling buhay nga ang gift ko at parang ang sarili ko namang buhay ay parang biglang lumipad sa kawalan.

"Anong ginagawa niya dito?" pasigaw kong shornong kay Kiara.

"You don't like my gift?"

Napatingin uli ako sa likod ko, super wish na baka namamalikmata lang ako, pero trulagen colagen sustagen!!! Trulagen colagen sustagen!!!! Siya nga.

"Gusto ka daw niyang makita, nagkataon na hindi kami nagkasabay kahapon, sumunod na lang siya."

"Hi, Bernz," bati niya sa aken na parang bata na pinapagalitan ng titseraka.

"Hi, Bunso!"

At parang nagblanko na ang utak ko pagkatapos nung eksenang yon.

*

May mga momentz sa gay na gay na life ever naten na super windangers morrisette ang drama naten and avratheng. Yung mga tipong super naba-blanko ang utak naten, and parang nalunon naten ang sarili nating dila. Parang, suddenly, eh na-mongoloid tayez at witchelles makapagconceive ng mga tamang salitang sasabihin at ni hindi man lang tayez makapaghold ng sensible na thought for more than 10 seconds.

Naranasan ko na yon minsan, isang night out sa Malate, tapos na-short akez ng cash ever. So, kinailangan kez na mag-withdraw or else wai akez andalucia na pang-pagas sa mga ninomo at , nilafunggas key hey hey hey. Mega-attak ang bakla sa pinakmalapit na ATM, which is yung malapit na mismo sa TAFT.

So, parang si Little red Riding Hood, with matching kendeng-kendeng pa eh super attaksiva ako sa ATM. Super-withdraw at paglabas ko sa booth eh super windang nang may isang menchus na bigla na lang sumulpot sa kawalan na may hawak ever na something na matulis at super shutok sa leeg key hey hey. Wai na akez nagawa, nagpa-girl na lang akez at ginivesung ang anda ko sa menchus. Baka naman kasi eynimomentz, pag nagmaganda pa akez, eh magripuhan akez at umattak back na lang akez sa Bed with matching tagas sa leeg at baso-basong bloody mary ang bitbit-bitbit key hey hey hey.

Buti na lang considerate enough siya at witchelles na niya ginetching ang nyelpie kez at ang puri kez. Sayang, willing pa naman sana akez na ibigay ang puri ko sa kanya ng buong-buo. Echoz! Witchelles ko naman ginetching ang lahat ng anda kez sa ATM kaya super withdraw na lang akez another sa another ATM which is like 48 blocks away. Haggardness!!!!

Ayon eh isa sa mga pinakawindangers morrisette na eksena ng life ever key hey hey hey at wishing na witchelles ko na ulit itey mafi-felt again and again. But then, nabigo akez.

Ganon na ganon ang feeling kez ng nasightchinabelles kez si Bunso sa apartment ko.

Pagkatapos ng dinner eh tsaka lang akez bumalik sa katinuan at napatunayan kez sa sarili kez na witchelles akez nababangungot.

Nagpasama akez kay Bunso sa rooftop para gumetching ng sinampay at shempre eh para na ren makasegue at maka-usap ko siya ng masinsinan.

Sa una eh witchelles makatingin sa 'ken ng direcho si Bunso. He must've felt bad. Sorry!!! Eh ganun talaga ang reaksyon ko. Ang pinaka-ayaw ko pa naman sa lahat eh yung namamlastik ng kapwa ko.

Pero confront din akez in the end. Chinika ko sa kanya na nasurprise talaga akez sa presence niya. And it doesn't necessarily mean na surprised in a "good way" dahil hindi ko talaga siya ineexpect. I felt bad din naman sa sinabi ko. Parang harsh. Hindi. Harsh talaga! Imagine, he flew all the way from Aklan, just to see me tapos ganon ang isasalubong ko sa kanya. Ang bastos ko noh? Harsh!

Sabi niya sa aken in his usual American accent na witchelles pa ren nababahiran ng puntong bisaya na matagal na daw nyang bet pumunta sa Manaylus dahil super boredom fatalle na siya sa Aklan. Gusto niyang umatak ditey dahil, number 1, gusto niya akez makita at makausap. Number 2, para na ren maghanap ng workikay dahil they are not getting any richer. Even though, nag-iinsist ang fudra niya na magboralsiva na lang muna siya since hindi din naman niya natapos ang studies niya sa Stits. Number 3, to experience life once again to the fullest, dahil nga parang nabagwisan siya nang madeport ang pamilya niya from the States. At super hirap for him to have a sudden shift of lifestyle, or rather LIFE.

Bigla naman daw ako nakonsiyensiya dahil sa sinabi niya. Parang sobrang itim naman ng buto ko at sobrang halang ng bituka ko.

Tinanong ko naman kung anung klaseng work naman ang ineexpect niyang makuha. Inexplain ko sa kanya na ang Maynila ay ibang-iba sa States na konting kembot lang eh super keri-keri nang makagetching ka ng workikay ever.

Sabi niya, okay lang daw kahit na ano, since hindi siya susustentuhan ng fuderakis niya.

Aaaaaaay! Nakakaloka. He's so young. Ni hindi pa nga siya nakakatuntong sa legal na edad e bigla na siyang nagtake-control sa buhay niya. Suddenly, I felt I'm responsible.

Sabi niya, hindi ko naman daw kailangang mag-worry. He can find his ways daw.

Sabi ko naman, hindi ko naman yata hahayaan na umisquierda na lang siya at gumala-gala sa Maynila trying to find his "ways". Manila is not a safe place.

'Wag ko daw siyang i-underestimate.

Hindi ko siya ina-underestimate. Mataas lang talaga ang kompiyansa ko sa kaguluhan ng Maynila.

So, hayun, lumabas na ren ang bagay na dapat lumabas. Sabi ko kanya, if he needs a place to stay, feel free to stay in my apartment until he can find something for his own.

Tapos super smile siya. Naglakad papalayo to have a better view of the skyline of Makati.

That night, as if the heaven is bejeweled with precious stones, stars suddenly decided to appear, is so solemn. My body is suddenly covered with warmth and intimacy. The horizon is a sight of buildings standing erect like phalluses, trying to prove they're not yet sterile, waiting patiently to make love.

(In Shorgalog: Ang gabi, na parang ang kalangitan ay binudburan ng mamahaling diyamante, ang mga bituin ay parang biglang nagsulputan, ay napakatahimik. At ang katawan ko ay biglang nabalot ng init at kalibugan. (Choz!) Ang (sheeeet di ko alam ang tagalog ng Horizon!) chenelynbhar ay isang eksena ng mga gusaling nakatayo ng direcho a parang mga tarugong nais patunayan na hindi pa sila baog, puspos na naghihintay na makipagtalik.)

Humarap uli sa 'ken si Bunso, still smiling. Ang makinang na kalawakan ay ang nagsisilbing backdrop. Biglang may pumasok na idea sa isip ko.

"Bunso, I guess I can find you a job for the mean time."

LET'S GET STRAIGHT TO THE POINT

After 48 years . . . . . . . . .

I hope everyone's fine, 'coz I'm fine . . . .

Greetings to everyone!!!!! Lahat kayo . . . mahal na mahal ko at salamat sa patuloy na pakikibakla sa 'ken.

To the gentleman from LA (wow, nadagdagan na naman ang mga TFC subscribers) Ernesto, thanks for droppin' by. To Eon, Ega, Alys . . . . bongga kayo!!!

At meron talagang "jessica's fan" hehehehe. Maloloka si bakla pag nalaman niya itu. Hayaan mo "jessica's fun" meron ako sumthing for you.

At for those who are curious kung sinetch-sinetch ang mga utawsingbelles sa mga fictures sa itaas eh . . . . hayan ang mga friendiva kez. (Not in particular order) Claude, Rica, Kiara, Francheska, Jessica, Bernz, Madonna. Tarush da 'vah.

O siya. Heto na!!!!

Almost a week ago eh umorwag sa 'ken si Kiara. Chika niya aatak daw siya sa Manaylus and he might stay here for a couple of days. Ask niya kung keri lang bang makituloy sa balaysung kez.

Chika ko naman keri lang.

Akala kez eh mega ataksiva si Kiara ditangchie sa Manaylus for more buysung ng tela or more sa pangingiliyente. Pero nang dumating siya sa balaysung kagabu eh daig pa niya ang itsura ni Vilma Santos pag na-luz-valdez sa Famas.

Isa na daw siyang bonafide na divorcee.

Divorcee talaga? Kakaloka ang concept, unang-una witchelles pa naman legal ang same-sex marriage ditey at pangalawa, mas lalong witchelles pa legal ang divorce. Pero isa lang ang ibig sabihin non. Nagkahiwalay na naman sila ni Gerard.

Witchelles na nagpaawat ang tukling, pagka-enter na paka-enter sa balay eh mega-talakathon portion na sa kung anung naging eksena nila ng kanyang unlawfully wedded husband.

Witchelles na raw niya kinakaya ang mga eksena ni Gerard dahil more daw ang bilatchinabelles nitey. 'Nung nasa Aklan akez, na-sightchinabelles ko naman non kung pano magbulag-bulagan ang bakla sa eksenang may bilat ang jowa niya. Pero na-realize niya na wrong-kangkong ang eksena. Nag-break sila. Pero nagkabalikan din naman sila da 'vah? Pinatunayan pa nga ni Gerard na wagas at busilak ang pag-ibig niya kay Kiara sa pamamagitan ng marriage proposal. At may kasal-kasalan ngang naganap. After non, akala naming lahat, especially Kiara, eh they will live happily ever after na.

Pero wittelles! Wittelles!

Wala pa raw one week after 'nung kasal-kasalan eh nakakahearsung na siya ng mga chismis tungkol sa jusawa niya. 'Nung una eh as usual deadma na naman ang bakla. Tapos meron nang mga physical evidence, meron nang mga credible witnesses at pati siya mismo eh nawitness niyang lumabas sa motmot si Gerard, one time na sinundan niya itu. Pero, hala sige, deadma pa ren si bakla. Jinijisip daw niya na mahal nya si Gerard at felt na felt din naman niyang mahal siya ni Gerard. PInilit niyang shonggapin yung fact na kung minsan talaga ang luluki e naghahanap ng kipay. Isang bagay na wala siya. Actually, meron din naman siyang kipay, umuutot nga lang.

Echoz!

Anyway, okay lang daw kung minsan. Pero napapadalas na itu. Nandon na yung point na nakikipagkompetensiya na siya sa oras at attention. At muntik na niyang shonggapin ang harsh na reality na ganun na talaga ang eksena nila. Wala siyang magagawa kung kipay ang hanap ng jusawa niya as long as sa kanya pa rin itu umuuwi. Harsh! Parang witchelles ko naman yata kakayanin ever ang ganong eksena!

Pero ang pinakaharsh na eksena na nakapagpa-warla kay Kiara to the over-maximum-to-death-level eh 'nung nakasight siya ng signs ng GRIPO kay Gerard. Pinilit niyang magpacheck-up silang dalawa at na-learn nila na positive! May GRIPO ngang may tagas si Gerard. Negative naman si Kiara. Hayon na. Ayon na ang point of no return at pinalayas na raw niya si Gerard.

Tapos nagdecide siyang mag-flayuk muna sa Manaylus since wala na namang tigil si Gerard sa pagpapaawa kay Kiara para balikan siya nitu.

At hayun na nga, andon na si Kiara sa zebra-covered sofa ko.

Dire-direcho ang kwento ni Kiara, parang saulado ang mga linya. Akez naman e napanganga na lang sa mga na-hearsung kez. Parang SMART! Simply Amazing!!! (Uuuuy! Sponsor! Echoz!)

"So anung plano mo?" ask ko kay Kiara habang mega-pour ng coffee sa tasa niya.

"Mag-stay muna ako dito for a couple of days. Palipas lang ng sama ng loob. Ngayon, pag-feel kong medyo okay na. Flyback na rin ako."

"Pero congratulations! You're taking it well ha. I can see no tears being shed."

"Bakla! Yun ang akala mo! Kung alam mo lang, para akong si Sisa mula Aklan hanggang dito, sa bus, sa eroplano, sa taxi, pinagtitinginan ako ng mga utaw. Dahil cry to death ako. Pasalamat ka nga nagsawa na ako sa kakangawa e."

Laftir kaming dalawa.

"Bakla ka talaga," talak ko. "Naalala mo dati, pag may problema ka, sa place ko agad ang unang atak mo, pero iba pa ang mga kinalolokahan mo non, it's either hindi mo nabooking yung bet na bet mo or hindi ka nilabasan dahil hindi magaling magperform yung kadookit mo or hindi mo mabili-bili yung bet na bet mong pantalon kasi low ang budget. Pero ngayon, marital problems na ha! My God! This is so adultish!!!!"

Dahil sa broken-hearted ang ever-dear friendiva ko member ng Fashion Designer's Association of the Philippines eh nag-treat na lang akez ng dinner sa Tianamen (plugging another! Kumikita ang mga establisyementong itu sa 'ken ha! Echoz). After a tormenting heartache, we all deserve the most luscious food and wine.

During dinner eh nag-segue si Kiara, meron daw siyang pasalubong sa 'ken, fresh from Aklan. Na-excite naman daw ako bigla. I like gifts!!! Hahahahaha. Mangga mangga hinog ka na ba? Teka, segue muna ako, speaking of gifts, thank you ule sa isang utaw na super read ng blogsiva ko sa Italy, at nag-givesung na naman siya ng sandamakmak na DVDs for Christmas. Mwah! Mahal na yata kita! Wehehehe. CHoz lang! Pero kung bet mong mahalin din ako eh why not?!?!?!

Echoz!!!

Hayun na nga, going back to Kiara's gift. Witchelles niya rin itu na-givesung sa 'ken dahil the following day pa ang dating nitey. Witchelles daw kasi niyang bet na magkeri ng things kaya pina-2GO na lang niya. Panalo naman ang bakla, akala mo naman e nanggaling sa Estados Unidos kung makapagpa-freight ng bagahe da 'vah?

Anyway, ma-giraffe talaga ang eksenang magjowa nang "straight-straightan na menchus" katulad nga ng nabanggit ko don sa isang entry about Mama Ricky.

If that is the case, are we doomed to be stuck in homosexual relationships (bakla sa bakla) together with the issues of monogamy and longevity? Or, are we doomed to stay in the shadows of our own self-respect, trying to prove our femininity in getting involved with straight guys?

Does love really exist? Because if it does, then I can assume that it knows no sexual preference. In the case of Kiara, there's love, there's passion from both parties, I can personally attest to that, but the problem is, there is no vagina. If love exists, should Gerard embrace the fact that the person that he is loving is a man and not a woman? (I guess, he is in a deep shit of identity crisis) Or on the other hand, if love exists, should it be Kiara who is to embrace the fact that his lover wants some things that he doesn't have, and he should live by it?

Does love really exist? Or are we just clinging in an age-old mythology, which is aimed for self-destruction?

Wag kayong magtataka kung ang negative ko this day. You can't blame me, I'm single! May bittreness talaga? Hahahha. Echoz.

Anyway, siguro love exists, and it knows no sexual preference, so, baket witchelles na lang tayez maghanap ng bilatchiwariwariwaps na iibigin naten at iibigin tayez?

Echoz!

To be continued

TILL TEGIBUMS DO US APART

WELCOME TO THIRD SEX IN THE CITY
Season 2

"Puta ka talaga bakla. Are you sure ba jan sa moment na yan? As they say, ang pagpapakasal is not like making eat the kanin na when it's hot you'll just make luwa," talak ni Rica habang mega-nomu ng kumukulong kape.

"Rica honey, you have to take note that this is not a heterosexual wedding. And besides, until now, wala pa rin akong pananalig sa salitang wedding. Pang-straight lang siya," Claude was the only one sitting on the other side of the table, as usual, mega-stiff pa ren si bakla, parang pareng militar.

"Mga bakla, after 48 years, ngayon lang tayo uli nagkita at dautin ba daw talaga ako? Sabi nga ni Eric Santos, This Is The Moment. This is my moment," nanglaki lang ang mga mata ni Kiara.

Ngayon lang uli naging all-star cast ang barkada namen after almost two years. And mega-coffee party na naman kame, bagay na witchelles mako-kyonggal sa itenerary forever. Pero ang difference eh witchelles mocha-frap o triple grande latte ang nilalatok namen, rather nakajupostrax kame sa isang hagdan, lumalatok ng brewed coffee from Dunkin Donuts. True, dahil isang special event itey eh kelangang magfly ni Claude and Rica sa Aklan. Witchelles kelangang ma-miss ang wedding of the century.

Pero siyempre, pag nagjoin-join ang mga bakla eh umaatikabong street-fighter ang eksena. Katulad nga ng chinika ko before, sa buhay ng bakla, imposibleng walang eksena. At pag bakla ka, imposibleng witchelles ka gagawa ng paraan para magkaeksena. It’s survival of the fittest.

Parang boxing:

Enter contender number 1:
Known to be as the talakera of the new millenium . . . . . Ang happy go lucky na bakla. Join lang ng join . . . . . . . Rica

"Hay naku, we have to admit na all of us na tukling eh may munting pangarap ever since that we knew that we're gay. The dream of making lakad down the aisle in a traje de boda. Wag kang magpakaplastik Claude! It's a known fact."

Enter conterder number 2:
Ang bakla parang minarenate sa essence of ampalaya. . . . . witchelles nawawalan ng point, pero kadalasan ang point ng baklang itu eh witchelles point ng many to mention . . . . . . Claudine

"I do not have anything to admit, because I didn't and I don't, well of course unless I am a frustrated drag queen na gustong rumampa sa simbahan with the daaaan . . . . dan . . . . dadan music background. Can't you see it guys? Iba tayo. That's why we were labelled, we were segregated. Now, why would we want to do something heterosexuals do? Because we want to be like them? Why would we want that?"

Enter contender number 3:
Ang baklang walang konsepto ng tunay na pag-ibig (dati). Isinugal ang buhay sa paglatok ng bote-botelyang ecstasy hanggang nauntog sa pader at nagising sa katotohanan. Umisquierda ng siyudad at nagbuhay donya sa proveng at nakakita ng straight (?) na menchus na humiling sa kamay niya . . . . . . Kiara.

"Mamah, wit itu tungkol sa pagiging bading o pagiging straight. This is a celebration of LOVE. And I want to experience it."

Royal Rumble ang eksena at kapag nagsisimula na ang talakathon portion eh sit na lang akez sa tabe at observe. Referee ang drama key hey hey.

"True, it is not masama na umibig and it is not masama den na iproclaim sa sambayanang Pilipino na you are in love and that you are being loved and that yung love nyo sa each other eh patitibayin ng isang wedding ceremony."

Aaaaaaay, parang tag-team na si Kiara at si Rica.

"Para ano? Para patunayan na babae kayo?! Hindi tayo mga babae! Mga bakla tayo! Kiara, when I first met you, I really liked you. A lot. Remember si, Ethan? Yung nanligaw sa 'yo way back Piggy's days. I was there, when he told you that he loves you. And I exactly remember how you reacted. You looked at him from head to toe and back to his face. You cracked a smile and laughed. And then you said, 'You are just saying that to get into my pants. Get real dude. I don't believe in your illusions! Say fuck me and I'll say yes. Say I love you and I'll say FUCK YOU."

Tsugug! Isang helicopter kick coming from Claude . . . . . tumilamsik ang lola Kiara.

"Why the sudden change of beliefs?"

Tsugug another! Isang follow-up uppercut sa plakdang Kiara.

Hingal si Kiara. Haves ng dugu-duguan portion sa bibig ara. Pumipilit shumoyo, nagre-recharge ng energy.

"Wala lang. Nagsawa na lang ako sa mga ganong ruta. Tumatanda na tayo. Kung ikaw gusto mong tumandang mag-isa at maggantsilyo forever . . . . ako hindi noh."

Isang kick para kay Claude pero witchelles ganon ka-harsh ang effect, parang kinurot lang si bakla.

"Kung magsalita ka naman Claude parang you did not experience na magmahal ah."

Rica to the rescue with the hundred hands.

Kaplang! Kaplang! Kaplang! Napatarit si Claude sa isang sulok.

"I did! But didn't feel the need to marry him!"

Ooooooh! Yogaflame!!!!

Nalokah ang mga bakla.

"If that is really LOVE, you know, you can express it anytime, you can celebrate it anytime. I am talking about weddings and I am against it. Anyway, baket nga ba ako apektado masyado hindi naman ako ang inayang magpakasal and besides, kasal-kasalan lang naman yan."

Aaaaaaaaaay!!!! Hindi nakuntento si Claude, isang haduken pa another but then below-the-belt itu.

Witchelles na naka-ispluk si Kiara, napanganga lang kame ni Rica sa tinalak ni Claude.

"Bakla, kung umatak ka dito para lang dautin ako sana hindi ka na lang umatak."

"Umatak ako dito because I love you. Because you're my friend."

Haaaaay! Ganon lang talaga ang konsepto naming magfe-friendiva . . . . . ang magdautan.

Pero dautan aside, napag-jisep-jisep ren akez sa talakathon na naganap. Truelili namench ang chinika ni Rica, maski naman akez 'nung kabataan kez eh pinangarap ko ren na rumampa sa simbahan as the bride. Though, witchelles naman siya connected sa "drag queen-tendencies" kez.

Napagjisip-jisip nga akez. Baket nga ba ang mga homosekswal eh pinagbabawalan pa ring ikasal?

Ang usual na sagot eh, dahil immoral ito at witchelles ito tinatanggap ng society ever. Sige, sabihin na nating immoral, witchelles naman necessarily na sa simbahang katolika ikakasal ang dalawang veklus o shomboyita. Pwede namang sa huwes lang or something da 'vah?

Parang nafi-felt kez tuloy na ang cause ng kawalang pananalig ng mga veklores lalu na ditey sa Pilipinas ever tungkol sa eksena ng tunay na pag-ibig forever and ever, eh dahil hindi sila (kami) pedeng ikasal. Walang dokumento o legalidad na magtatali sa dalawang utawsingbelles, for AIDA or HEALTH, for PURITA GONZALES or RICA PARALEJO, till tegibums na lang ang makapagpapahiwalay sa kanila.

At dahil diyan, sinumang veklores na nagmamahalan eh pede na lang mag-break nang mag-break at jumoin nang jumoin sa another relationship ever dahil wala ngang nagba-bind sa kanila, aside from pag-ibig. So, the next question, IS LOVE ENOUGH?

Witchelles kez naman chinichika na ang mga heterosekswal na kinakasal eh perpekto na at nagsasama habang buhay . . . . pero aminin . . . karamihan pa ren ng mga heterosekswal na relasyon eh nagtatagal dahil sa pangakong binitawan nila sa isang seremonyang maaaring simbolikal lamang pero may basbas ng simbahan at / o ng gobyerno.

It's unfair . . . . it's unfair!

Sabihen na nateng, tolerated na nga ang homosekswal na pamumuhay. Pero witchelles dapat napopostcard doonchie. Kelangan ng acceptance at hindi lang acceptance ng homosekswal na pamumuhay kundi pati na ren ang homosekswal na pagmamahalan.

Parang ang lumalabas kase, eh ganito: "Sige na! Yes! Mga bakla kayo! Alam namin at tanggap namen ang ginagawa 'nyo, pero hindi kami nananalig sa pagmamahalan 'nyo!"

Harsh da 'vah?

Anyway, sino ba naman akey hey hey hey!?

Siguro, hanggat witchelles nale-legalise ang homosexual marriages . . . . . mananalig na lang akez sa chinika ni Claude . . . . . na pag nagmamahalan kayo . . . keri na yon, witchelles na kelangan ng kung anik anik na seremonya ever arabum arabum arabumbumbelles.

Pero iba pa ren siguro ang feeling kapag maglalakad akez na naka-traje-de-boda . . . Echoz!!!!

THIRD SEX IN THE PROVINCE (ANO ANG SAGOT)

SEASON FINALE

ANO ANG SaGOT?????

Parang witchelles kez na-feel ang pag-usad ng panahon. Isang araw eh na-realize ko na lang na halos mag-iisang buwan na pala akez sa Aklan. Kung inde pa bumorwag sa 'ken si Ursula, ang pugita sa ilog pasig na bumubuga ng tinta, isang nilalang na tinatawag kong 'boss' eh witchelles pa akez magigising sa katotohanang kelangan kez magfly-back sa Manaylus or else I'll kiss my career goodbye. As if naman may 'career' talaga akez da 'vah. Tatlong accounts na ang dineadma kez at inisnab kez, chika ni Ursula pag witchelles daw akez bumalek within a week's time eh wag na raw akong mag-expect na may trabaho pa akez na babalikan.

Nagkita kame ni Kiara 'nung hapon na yon. Chinika ko ang mga events at baka umisquierda na ren ako.

"Babalik ka na? Baket nakita mo na ba ang hinahanap mo?"

Talak ko sa kanya na baka wala sa Aklan ang hinahanap kong kasagutan. I have to deal with Varsity Captain whether bet ko itez or not. At witchelles ko itu masosolusyunan kung mega-shorgo akez sa probinsiya. Witchelles na witchelles ko rin hahayaan na warlahin ni Varsity Captain ang life kez.

"Nung una, alam kong si Varsity Captain nga ang dahilan ng pag-stay mo dito pero nang tumagal-tagal na eh feel na feel kong hindi na si Varsity Captain ang rason kung baket ayaw mo pang bumalek sa Maynila."

"Meaning?"

"I think you're in love!"

Isang taas ng kilay at isang umaatikabong buntong-hininga ang sinagot ko kay Kiara. Obviously, he was referring to no one else than yung jugets na affam-affaman … si Bunso.

Well, matapos ang great adventure sa bundok at pagtatampisaw sa mahiwagang ilog eh nagkita pa rin kami ni Bunso. Kung minsan, mega-lafus lang kame sa bayan, kung minsan mega-nomuhan session sa Heaven's. Wa akez ma-iispluk sa kanya, he's cute, may sense siyang kausap, at higit sa lahat sweet. Kiver siya sa mga utaw sa paligid niya. Minsan pa nga eh sinusubuan pa niya akez ng spaghetti habang mega-watch ang lahat ng mga lumalafuk sa fastfood. Wai na akez maiispluk talaga, parang he got everything in a guy a gay wants. Pero isa lang ang wrong, he's 18.

"Soooooooooooooooooooooooooooooooooooooo?" tambling si Kiara nung tinalak kong witchelles ko siya bet dahil sa age niya.

Siguro, I just can't be involved with someone who's younger or at the same age as my brother's.

Let's face it. Bet na bet ko ang fresh meat. Sinetchie ba ang ayaw da 'vah. Kaya nga minsan isang gabi eh witchelles ko pinalagpas ang isang jugets sa Red Banana at sinunggaban ko agad siya ……… pero na-realize kong brudra ko siya at na-realize ko ren na badinggerzie ang younger bruderette kez.

Simula 'non eh parang witchelles na sumagi sa kukote kong makipagjowa o maski makipagdookit with someone his age ….. kasi parang parating jumojosok na lang sa jisip ko ang eksena nung gabing yon sa Red Banana at kung makipagdookit man akez sa isang menchus na kasing-jugets ng bruderette kez eh parang nakipagdookit na ren akez sa bruderette kez. Arrrrrrrrggggh! Harsh da 'vah?

Ganon ang eksena so kelangang shutulin kez na ang mga eksena between me and bunso bago pa akez makafly back ng Manaylus.

*

The next day na-learn kong witchelles lang pala akez ang may kinakaharap na problem-solving momentz. Amidst happy momentz, sa matitino at not-so-matitinong advice, may warla momentz din pala si Kiara.

Ka-jointforces kong namamalengke si Tita Lorns nang ma-sight kong si Gerard, ang menchhukulaytis-kamatis na jowaers ni Kiara na nakascooter, with matching bilat on the side. Bumaba ang bilat sa scooter at mega-kiss galore kay Gerard sabay isquierda.

Naloka akez sa eksena.

Bet kong itext agad si Kiara pero nagdalawang jisip akez.

Nung nagkita uli kami ni Kiara eh mega-ask ko kung kamusta naman ang love life niya. Chika niya okay na okay naman daw.

"Kiara, meron kang hindi sinasabi sa 'ken," talak ko with that serious face and avratheng.

"Anu naman?", chika ni bakla na learn at felt na felt kez na punong-puno ng kajijian.

So, witchelles na pilita corales, kung witchelles niyang bet italak e di 'wag.

Derm!

*

After three days …….

"Baklaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!", humahangos si Kiara pagenter-the-dragon pa lang sa kwartobelles kez. Namumutla ang luka-luka at red na red ang eyes ever.

"Anong eksena?"

"Si Gerard! May bilat!"

"Sabi ko nga. Oh well, I tried to confront you pero ayaw mong magsalita."

Haggard si bakla, chika galore lang siya at mega-listen naman akey hey hey. Chika niya na 48 years naman nyang learn na nag-sa-sight-sight pa si Gerard at ang ex-jowastergate nitez na bilatchiwariwariwaps. Pero in denial si bakla. Hinayaan lang niya ang mga eksena, talak niya na learn naman niyang super-menthol si Gerard at kahit na magtututuwad siya o umiyak man siya ng brilyantitos eh wai pa ren siyang matres at mas lalong wai pa ren siyang kipay. Hanggang sa dumating sa point na witchelles na niyang kineri dahil parang na-fi-feel niyang pafarrah-faucet na nang pafarrah-faucet ang feelings nila sa isa't isa.

"Bakla ka talaga? So anung ginawa mo?"

Shumoyo si Kiara, humarap sa salamin at crayola ng slight, "Nakipag-break ako sa kanya."

Witchelles akez nakareact agad pero learnsiva kez ang eksena ni Kiara sa lyf ever. Witchelles siyang nagpapa-luz-valdez. Fighter si bakla kahit saang anggulo mey I-sight. Yun lang siguro ang malaking pinagkaiba namen ni bakla. Malakas ang loob ng de-puta, strong . . . . . parang kapeng barako ng Batangas. Keri niyang mag-sacrifice and everything, samantalang akey hey hey itey na pa-sweet, at duwag-duwagan portion.

At that point, keri man o wit keri ang desisyon ni bakla eh mega-support na lang akez.

Hanggang . . . . . . .

*

Minsan eh chismisan galore kame ni Kiara sa shop niya nang ma-hearsung kez na may shumoshorwag sa kanya from downstairs.

"Deadmahin mo na yan bakla," chika sa 'ken ni Kiara.

Mega-silip naman akey sa bintana, na-sight key si Gerard sa sidewalk sa labas ng entrance ng shop ni Kiara. Mega-shout galore si Gerard. Shinoshorwag niya si Kiara.

"Hindi mo man lang siya haharapen?"

"We're through. Postcard na ang eksena namen. Hindi ko na siya haharapen!!" sabi ni bakla with all the conviction on earth.

*

And then another day . . . . . . .

"Kiara!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!" sigaw ni Gerard sa labas ng shop, iskandalong malinaw na ang nagaganap dahil mega-sight ang mga utawsingbelles around.

"Kiara!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Sorry na!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

Pinagmamasdan kez si Kiara habang nagaganap ang eksena sa labas. Nag-aayos lang si bakla ng mga wig ng manequins niya and avratheng, parang walang naririnig, pero feel ko itu eh, may kilig factor pa rin na involved.

"Kiara, mahal mo pa ren siya anoh?"

"Sino?"

"Si Gerard!?"

"Sinong Gerard?"

Nilapitan ko si bakla at kinurot ko sa tagiliran, "Ang tamis-tamis mo naman masyado. May luluki na araw-araw eh nakatayo sa harapan ng shop mo, sinisigaw ang pangalan mo mare. Wala akong masabi. Para kang arnibal sa tamis. Kausapin mo na kase. Minor problem lang naman ang pinag-awayan nyo eh."

"Marce, minor? Kapag nakipagtitigan ang menthol mo sa isang bubuyi . . . . . yun ang minor. Kapag hindi siya nakapagpaalam sa 'yo kung saan siya pupunta . . . . . . yun ang minor. Kapag tinatamad siyang hugasan ang pinggan . . . . . yun ang minor. Pero!!!!!!! Kapag ang menthol mo eh kumakangkang ng bilat forever in a day and a day and a day . . . . . . hindi siya minor mamah!"

*

Isang gimik night eh naloka akez nang sinalubong akez ni Tita Lorns paglabas ko ng kwarto. Nakaget-up din ang muder ko. Ang chika niya, jujoin daw siya sa gimik ara.

Tumbling naman akey hey hey!

Pero its my muder! And its Tita Lorns! Kapag you go against her will eh magtago ka na. Kaya join-join ang mudra sa gimik namen ni Kiara.

So, Heaven's ang eksena, more bar-bar portion, nomo ng slight. Bonding-bonding kame ng mudra ng slight.

Hanggang sa dumating ang chikahan sa lovelife portion.

Unang-una eh witchelles akez komportable ara na ichika ang lovelife kez sa mudra ko, even though we're very open sa isa't isa. Pero ang dalahirang Kiara eh binuksan ang topic siyempre due to the recent break-up of his two-year relationship.

"So, kayo Tita Lorns, ano naman ang love story mo?", talak ni Kiara.

"Bakla, wala namang ganyanan." Nag-react agad akez siyempre.

"Okay lang yan 'Nard. . . . . . Alam mo bang naranasan ko rin yang mga kinukwento ni Kiara? Sa isang relasyon, hindi naman talaga maiiwasan ang third-party dahil dyan daw napapatunayan ang pagmamahal ng dalawang lovers sa isa't isa."

I swear . . . . . . . gusto ko nang magpalit ng mukha that moment. My mudra is making kuda of her lovelife in front of me.

"Alam mo ba Kiara, muntik na ren kameng magkahiwalay ng tatay ni Bernard. Bata pa siya 'nun so malamang hindi niya alam yung mga nangyari. Hindi naman ako ang unang girlfriend ng tatay ni Bernard. Meron pang nauna, si Corazon. Pero hindi sila nagkatuluyan dahil pumunta ng states si Corazon. So, ako na yung sumunod. Pakiramdam ko nga 'non consolation prize lang ako, pero tinanggap ko dahil mukha namang wagas ang pag-ibig sa 'ken ng tatay ni Bernard. Nalaman ko lang after ilang years na kameng kasal eh may communication pa pala si Corazon at ang mister ko. Hanggang sa nabalitaan kong umuwi yung babae dito at nagkikita pala sila ng mister ko. Ay! Sinasabi ko sa 'yo yun yung mga panahon na muntik na kong kumain ng isang paketeng mothballs. Pero sabi ko sa sarili ko, hindi . . . . . hindi ako magpapatalo.

"So, inalam ko kung saan nakatira si Corazon at pinuntahan ko siya. Nakausap ko lang yung tatay niya, medyo may edad na.

"Tapos, kinompronta ko ang mister ko, sabi ko sa kanya, alam ko na lahat ng nagaganap kaya pinapili ko siya. Nagdahilan siya, sabi niya mas mahal naman niya ako kesa kay Corazon at ginagamit lang daw niya yung babae dahil may plano siya. Gagamitin lang daw niya yung babae para makapunta siya sa states, at pag nakarating na siya doon eh kukunin na niya kame. Tinawanan ko lang siya. Sabi ko sa kanya, 'Sige! Pumunta ka na ng states! Pero tanggapin mo na lang na wala ka ng asawa at anak na kukunin dito.'

"Sabi ko sa kanya, mag-usap kami ng Corazon na 'yon. Noong una eh ayaw niya, nagmamatigas hanggang sa pumayag na ren siya.

"So, magkikita kami non sa isang beach. Kasama ko yung kumpare namen. At nagdala talaga ako ng balisong dahil pag nagdilim talaga ang paningin ko eh gigilitan ko talaga yung babae.

"E di hayon na. Nagkita kame ni Corazon. Sinamahan siya ng mister ko, pagbaba pa lang sa sasakyan eh nasuka na 'ko. Hindi dahil sa kung anumang milagro ang ginagawa nila pero dahil sa kapangitan nung babae. Hindi naman sa pagbubuhat ng sariling bangko, alam kong hindi naman ako perpekto, pero talaga, totoo, ang panget-panget nya. Pagsalubong pa lang sa 'ken ng mister ko e yun agad ang sinabi ko sa kanya, 'Maghahanap ka na nga lang ng ibang babae eh yung panget pa. Bagay nga kayong dalawa, parehas kayong panget!'

"Sumagot yung Corazon, sabi niya, 'Buti nga nambabae ang asawa mo, hindi nanlalalake.' Ay!! Naku, kumulo talaga ang dugo ko, sinapak ko siya sa mukha, as in sapak! Hayun, plakda yung babaita sa buhanginan.

"Mejo matagal-tagal din yung trouble na 'yon. Ilang linggo rin. Pero dun ko napatunayan na mahal talaga ako ng asawa ko at mahal ko rin siya. Sabi ko sa kanya, patunayan niya na mahal niya talaga ako. Kaya hayon, itinigil din niya yung pakikipagkita niya sa babae."

O talakera ng mudra ko da vah?

In fairness, first time kong narinig ang istoryang yon. Natuwa naman daw akez. Kung witchelles siguro ganon kagabriela silang ang mudra kez eh siguro lumaki na akey hey hey sa isang broken family.

At dahil jan. Proud akey sa mudra ko. Powerful!

*

Another day sa shop ni Kiara, another desperate portion on the side of Gerard. Walang absent ang luluki. Araw-araw talaga siyang shumoshoyo don at mega-sigaw hanggang witchelles siya inaawat ng barangay.

"Bernard do me a favor. Lumabas ka nga at sabihin mo sa lalaki na yan na mag-isip siya ng magandang rason para patawarin ko sya."

"Bakla, wala talaga akong masabi sa katamisan mo."

So, bumaba nga ako at tinalakan ko si Gerard.

Hindi sumagot si Gerard. Nasight ko ang mata niya. Yung mga matang pinapangarap ko talagang makita sa isang luluki. Yung mga matang nagsasabing, 'Mahal na mahal kita'. Pero witchelles para sa 'ken yung mga matang yon. Para kay Kiara. Tumalikod si Gerard, wa ni ha ni ho, isquierda.

Chika ko kay Kiara na yun nga, umisquierda ang menthol. Kiver lang si bakla, pero parang deep inside eh disappointed si bakla. Eh kung makapag-miganju naman kase ang powtah da 'vah?

After an hour or so, nag-enter-the-dragon na si Gerard sa shop.

"Oh? Anong ginagawa mo dito?" talak ni Kiara, nakahalukipkip, taas-noo na parang nakikichikahan sa isang alipin-sa-gigilid.

Talak ang minogue, "Patawarin mo na ako, 'beh," tumbling akey. Kung makapag-'beh' talaga ang menchus da 'vah? "Na-realize ko na na mali talaga yung ginawa ko. Hindi ko rin kasi maintindihan ang sarili ko, nagkamali ako talaga, inaamin ko. Pero hindi ko kayang mawala ka sa 'ken."

Saaaaaaaaaaaaaaaaabeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee!!!!!!!!!!!!!!

At that point eh parang gusto kong kumain na lang ng bubog. Shet! Ang tisay-tisay naman ni Kiara da 'vah? Miztisahin!!!!!

"Patunayan mo!" chika ni Kiara, kiver pa ren pero alam kong pigil na pigil na ang kilig ni bakla.

Teka, familiar ang line . . . . . . . linya yon ng muder ko ha!

Derm!

Moment ni Kiara itey hey hey.

Lumuhod ang menchus sa harapan ni Kiara, huminga ng malalim, parang sisisid sa jilalim ng borbeg, "Kirk Marcus Madrigal, ikaw ang nagbibigay ng saya sa puso ko. Ikaw ang isinisigaw ng puso ko. Ikaw ang rason kung baket ako nabubuhay. Ikaw ang iniibig ko."

Sabay getching ng something si Gerard sa bulsa niya.

In-open niya itey sa harapan ni Kiara.

"Kirk Marcus Madrigal, will you marry me?"

……………….

……………….

……………….

……………….

Nataweng-weng naman na akez. Babae ang ateh ko!

Eh ano pa kaya si Kiara? Na-sight kong parang lahat ng dugo sa julo ni bakla eh bumaba sa shortawan niya. Nakanganga lang si bakla. Wa pa rin ispluk. Sabay fall ng tears.

Tinapik ko sa balikat si bakla.

Waitsiva pa ren ng sagot si Gerard.

Hinga din ng malalim si bakla. Sight siya sa 'ken at sight uli sa menchus na nakaluhod sa kanya na may hawak-hawak na box with the rings. Hinga again ng malalim then …………..

"Yes!"

*

Sa buhay ng tao, maraming mga tanong na gumugulo sa isip naten na gusto nateng hanapan ng konkretong kasagutan. Mga tanong na dulot ng takot at pangamba, dahil ayaw nating magkamali ……. Dahil ayaw nating masaktan.

Bago ako umuwi sa Aklan ay may baon-baon akong mga katanungan na hindi ko mahanapan ng kasagutan. Nakita ko ang dati kong kaibigan, may nakilala akong mga bagong tao, mas nakilala ko ang nanay ko.

Pero kung iisipin ko pa ren ngayon habang sinusulat ko ito ay masasabi kong hindi ko pa ren nasagot ang tanong ko. Yun na talaga yata ang sagot na para sa 'ken: hindi ko masasagot ang tanong ko hangga't hindi ako gumagawa ng hakbang para makuha ko ito. Hindi pwedeng taguan o takbuhan ko ang problemang dapat sulusyunan, ang taong dapat kong harapin at kausapin.

Sa bawat tanong ay mayroon daw na sagot na nakalaan.

Pero, kung minsan ay may mga kasagutang hindi mo talaga makukuha kung wala kang tapang, wala kang lakas ng loob, kung parati kang takot na magkamali at masaktan.

Habang nasa Aklan pa ako ay napasulyap ako sa high school yearbook namen. May isang quotation doon ng isang batchmate ko ang nakakuha sa atensyon ko:

"If you want something you never had, you must do something you never done!"

THIRD SEX IN THE PROVINCE (EMPRANING)

IKALIMANG KABANATA
Na-EEMPRANING AKO SA 'YO!!!!

Varisty Captain calling . . . .

Accept

Or

Reject

Call rejected . . .

Switch of . . . .

Naabutan akez ni Kiara kasama na si Gerard sa labas ng bar habang nagmumuni-muni kung super keri ba ang eksenang pagdeadma sa call ni Varsity Captain.

"Bakit di mo sinagot?"

Actually, yonchie din ang nasa jisip ko. Bakit nga ba witchelles kong sinagot ang shorwag?

Chinika kez sa sarili kez 'non na witchelles ko na jijisipin si Varisty Captain. I gave him a choice. And he made his choice. Umisquierda siya sa life kez at hinayaan ko siya. Ganon lang naman ang eksena . . . . . easy come, easy go. Pero ang witchelles kez na-realize . . . . . what if he comes back? Where will I go?

Akala kez, finish na anga evrything between us. Kinalimutan ko na siya. Before eh I’m handling my life pretty well. Wa na siya sa eksena, wa na siyang role sa buhay kez. Kicked-out na siya. Until . . . . that text message:

"Bernz, I want you back"

I could have ignored that text message. Keri ko siyang I-delete mas mabilis pa sa isang quickie sa nyiarette ng sinehan. Pero witchelles ko ginawa!!

Instead, nag-impake ako at itinigil pansamantala ang pag-jikot ng mundo kez. Sumakay ng eroplano at nag-fly back sa Kalibo. May hinahanap daw akong kasagutan? O siguro, super-borkot lang akez na harapin ang katotohanan na witchelles kong kering deadmahin lang si Varsity Captain . . . .

Dahil . . . .

Learnsiva kong deep-inside . . . . .

MAY FEELINGS PA REN AKO SA KANYA?!

Walang sagot na nakuha sa Kiara galing sa 'ken. Sa tagal naming magkakilala ni Kiara. Super learn na learn na niya ang takbo ng kukote ko. Bumalik kaming tatlo sa bar. Chinika ni Kiara na 'wag ko raw sirain ang gabi ko and it is supposed to be a fun night.

Okay lang siya???? Haller?!?!?!?! Tori Amos is singing on the background while the performer is on-break. Amoy scented candles ang buong paligid. At super-sight ko siyang may kalampungan na menchus. Witchelles ko learn kung nag-change na ba ang konsepto ni Kiara pagdating sa salitang "fun". This is not really my idea of having fun.

"Having fun?", shornong na lang bigla ni Bunso.

"To be honest, no."

"Well, my offer still stands."

"I'm sorry but I’m not really in the mood to get laid tonight."

"Yeah. I know. You got that look in your face. The I've-got-a-problem-with-my-boyfriend look."

"It's not actually a boyfriend. Anyway, if you knew, why’d you still ask me."

"Just to stir you around and make you smile. Think of it, if I haven't asked you that question, I won't see your smile. And if I didn't, I'd be more miserable than you."

"Something tells me you're an expert."

"That's for me to know and for you to find out."

After eight bottles of San Mig Light, three shots of tequila, tatlong dosenang kahindik-hindik na mga acoustic singaling na walang patumangga sa pagpuri sa katangahan ng pag-ibig at kung gaano kasarap maging tanga, at witchelles ko mabilang na trips sa CR, we finally decided to call it a night . . . . .

And so I thought . . . . . .

Ininvite ni Kiara almost everybody to his house for more party. Chika ko kay Kiara na masyado nang late at magiraffe nang magcommute paatak ng Kahabagan.

"And who said something about going home, Bernz? You will stay in my place. You and the other guys will sleep there."

Okay. A sleepover! So high school ang eksena ha.

"Dahil tomorrow, we have a trip to the mountains and to the magnificent river. Time to be wild!"

So ganun na nga ang eksena, the pamintas, Gerard and moi eh super atak na sa balaysung ni Kiara na medyo malayo sa sibilisasyon. Pati ang concept nang nomuhan session eh malayo din sa sibilasyon. So, nomuhan session talaga itu sa backyard with the trees and the bushes and avratheng, with the wooden benches and the cases of red horse . . . . . chaser lang daw yon . . . . . dahil ang nomu . . . . Emperador para sa kanila . . . . EmPRANING para sa 'ken.

Napansin ko ren na ang mga pamintas eh not so very paminta after all. Aside from Bunso, na obvious namang pula din ang hasang, the other guys seem to be silent, at witchelles masyadong vocal tungkol sa kanilang buhay-buhay. Until later that night, I’ve learned from Kiara na witchelles "pa naman" pala sila paminta. He used the term "LOST SHEEPS"

BERNZ: So, you're telling me na mga luluki ang mga itu.

KIARA: Luluki ka, luluki ako, luluki tayong lahat.

BERNZ: Ang ibig kong sabihin eh . . . . ano ba itu mga pamenchus . . . . . . or . . .

KIARA: Mga luluki who goes out with gays.

BERNZ: Mga luluki who goes out with gays are gays.

KIARA: Bernz, you can't tell them that. Hindi ito Manila. Iba ang kahulugan ng salitang "bakla" dito.

BERNZ: Ano ba ang kahulugan ng "bakla" dito?

Isang matinis na tili ang narinig namen.

Enter Rhoda.

Mahaba ang hair, layered. One-line ang kilay. Naka-foundation day ang ateh ko, no doubt, super red lipstick . . . a mortal sin . . . . . nakasando . . . . . with boobs. Fake boobs, not implants . . . . the detachable ones . . . . super pukiy shorts . . . . . and with open-sandals, high hills, bad pedicure.

Shet ang harsh ko! (Knock on wood)

Napatingin na lang ako kay Kiara. Sabay talak siyang, "Kailangan ko pa bang sagutin ang tanong mo Bernz?"

Wa na akez sumagot at ipinakilala niya sa 'ken si Rhoda.


Fowtangenang pakingshet, wa pa akez sa pangatlong shot ng empraning to be chased with a glass half-filled with red horse eh umiikot na ang mundo ko.

Pero ang mundo ko . . . . makulay . . . . . maski gaano pa kabilis ang pag-jikot niya.

Super bangka si Rhoda, habang nasa pagitan ni Tony and Manny. Na-learnchie kez na gumorah din pala siya sa same highschool na inatakan kez. Then, naalala niya akez. Akez daw yung crush ng bestfriend niya. Mega-shornong akez kung sinetch yung bestfriend niya, malamang raw eh witchelles ko learn kasi bilatsina itu. Super-heart-broken daw ang bilatsinang itu (maski witchelles pa kami nagkakakilala, mind you) kasi out of coverage area daw ang beauty kez . . . . cannot be reached.

Napalaftir akez sa idea.

May parlor si Rhoda sa bayan at tuwing weekends eh super singaling siya sa Heaven's. Super talakathon siya about his hadas, kung sinu-sinong menchus na ang naggetching niya, etc. etc. At witchelles na ren naman akez nasurprise 'nung tinalak niyang nahada na niya si Tony and Manny . . . . twice. Yung pangalawang beses eh sabay niyang kinopas ang dalawang jugets.

Sumakit ang tiyan kez sa kaboborwa sa mga eksenang tinatalak ni bakla. Sa truelili lang, I've been speaking about gays all the time sa blogsiva na itez pero ngayon kez lang narealize na I haven't seen them (us) all. Alam kez na may nag-eexist na Rhoda, in theory and in idea. I’ve met gays like him na rin naman in my line of work but Rhoda is still different . . . . brutal . . . . walang arte . . . . . . walang kiyeme . . . . . malaya . . . . . .

Behind that parloric image, that detachable boobs, that high-pitched voice and that one-line kilay is the epitome of gaydom. Siguro, may mga veklus na magrereact ditech . . . . na si Rhoda ang stereotype . . . . . na si Rhoda ang imahen na pinipilit burahin sa isipan ng mga modern utaw . . . . . . . pero sa palagay ko . . . . sa isang Rhoda nagsimula ang lahat. Sa isang sterotyped-parloric badinggerzie nasasalamin ang totoong kahulugan nang kabadingan . . . . . sa mga bali nang braso, sa mga taas nang kilay, sa pag-ipit ng boses . . . . ang pagiging malaya. Pero isa lang naman ang napansin kez . . . . na kahit gaano pa natin palalimin ang mga boses naten at pagurin ang mga sarili naten sa pag-gora sa gym, para lang mas magmukhang menchus . . . . . isang Rhoda pa ren ang sumisimbolo sa pagkabading naten.

Keri?

Keri!

O siya, deadma na sa pagrerehearse ng makabagbag damdaming talumpati. Lumalayo sa akez sa istorya . . . .

tungkol sa katabi ko 'nung nomuhan session na yon.

Siguro masyado akez nagiging judgmental or something pero sa unang gabing yon nagkakilala kami ni Bunso eh parang iba siya sa mga menchus sa paligid namen at iba siya sa mga menchus na nakilala ko before. Masyadong magaan ang loob ko sa kanya, witchelles lang dahil super cute ang jugets pero may jutak . . . . . sensible kausap may laman at ibig sabihin ang bawat salitang lumalabas sa bibig niya.

Witchelles kez na masyadong naalala ang mga eksena nung gabing yon sa sobrang kabangagan kez pero naalala ko ang moment na nakaakbay sa 'ken sa Bunso at nakayakap akez sa mga baywang niya . . . . . for more! Sabi ko nga kay Kiara. Deadma na akez sa avratheng, landi na itu kung landi at dalahira na talaga akez kung dalahira. Ang huling naalala kez eh mega palakpakan ang everybody . . . . for more cheer there, cheer here, cheer everywhere . . . . . at ang spotlight eh nasa sa 'ming dalawa ni Bunso. Hanggang sa hinawakan ni Bunso ang magkabila kong pisngi at mega-titig siya sa mga mata kez. Super ngiti siya . . . . yung tipong ngiti na masilayan mo lang eh kering-keri mo nang magpasundo kay kamatayan kinabukasan. At lumapit nang lumapit ang mukha niya sa mukha ko . . . . . . . nagdikit ang mga labi namen . . . . . . witchelles ko learn kung anez ang gagawin kez . . . . . chika ng mudra kez: Never talk to strangers . . . . most importantly, never kiss strangers . . . . . Pero witchelles ko naisip yon nung naramdaman kez ang mga init ng mga labi ni Bunso. Magkadikit pa ren ang mga labi namen nang maramdaman ko ang dila niya sa loob nang bibig ko. Ninamnam ko itu . . . . . nagpakasasa sa kaligayahan na ng mga oras na ‘yon ay alam kong pansamantala lang. Kinalimutan ko ang lahat. Binagsak ko ang lahat. Hinalikan ko ren siya.

At ang mga alaala ng mga mapupusok na halik na iyon na ang dila ko ay nakikipag-tug-of-war sa dila niya ang gumising sa 'ken sa kasunod na araw kasabay nang mahapding pagguhit ng kirotsina sa ulo ko.

Napashoyo akez bigla sa kinahihigaan kez. Paking-shet, umiikot pa ren ang paningin ko at parang may mga mega-talim na kutsilyo ang mega-tusok sa bawat himaymay ng laman ng utak ko. Witchelles ko ren masyadong mabukas ang bibig ko . . . . nalalasahan ko pa ren ang Empraning. Nang mejo keri-keri na ang nafi-felt kez eh narealize kong witchelles lang pala akez mag-isa sa foam na hinihigaan ko. Nandon si bunso, under the sheets. Biglang napadilat ang mga mata niya. Shumoyo din at inakbayan akez. Shinornong kung okay lang ba akez. Chika ko keri lang. Mejo super-jilo lang ng slight. Chika niya, borlog na lang daw akez uli. Niyakap niya akez. Isang mahigpit na yakap at hinalikan niya akez sa pisngi. At humiga uli kami.

THIRD SEX IN THE PROVINCE (MEET BUNSO)

IKAAPAT NA KABANATA
Everybody, Meet BUNSO!

"Never kong naalala na merong nag-eexist na nyt life dito sa Kalibo."

"Bernz, correct ka dyan. Pero that was before . . . . before moi painted the town pink."

As promised, nag-return of the jedi akez sa bayan, refreshed para sa isang night-out together with Malate's ex-no. 1 partyphile-turned-provincial-domesticated-cotourier.

"Painted the town pink???"

"Wag kang masyadong negative Bernz, when was the last time na gumimik ka dito . . . . .when Cory Aquino was still the President? And besides, maraming mga sikreto ang bayang ito na hindi mo pa nadidiscover. "

"Yeah . . . . like an underground gay community?"

Napalaftir ako sa idea ko.

Pero si Kiara . . . . . . . . deadma.

Fast forward ang eksena sa isang "bistro" downtown. Bago lang ang place. Nag-open daw itez last year. In fairness, sa labas eh kering-keri ang eksena . . . . . super-straight . . . . . parang tipikal na Dencio's or Gerry's Grill na you'll have more dinner than beer, obviously not my type of bar-scene.

Pero pag-enter namin sa lugar eh na-lukresia kasilag akey hey hey! Pagpasok ko pa lang eh promising na ang lugar. Sumalubong sa amin ang live acoustic music coming from a solo performer. Considering na it was a Tuesday, jampacked ang place. Wa rin akez ma-say sa interior. Artsy-artsy ang attack. It kinda reminded me of Republic of Malate na feeling mo eh nasa pelikula ka nang Shake, Rattle and Roll o kaya Patayin sa Sindak si Barbara.
Super-sight ako sa mga utaw.

"Don't let them fool you Bernz. Welcome to the modern society of Aklan."

Huminto kami sa isang table sa may dulong-dulo ng bistro, where Kiara's newfound friends are waiting for us . . . . at I should add . . . lahat siletchie eh mega-enthusiastic na ma-meet ang one of Makati's top-production-manager na pinagmamayabang ni Kiara all along at lahat siletchie eh mukhang disappointed na masightchinabelles akey hey hey!!!!

Na-read kez ang mga nasa jutak niletchie:

PAMINTA NO. 1: HMMMMPPPPPPPFFFFFFF! Akala ko ba naman eh super hottest na . . .
PAMINTA NO. 2: YAN SI BERNARD?????!!!!! ARGH! SANA NAGPABONA NA LANG AKO SA TRICYCLE DRIVER SA KANTO.
PAMINTA NO. 3: MINSAN NA NGA LANG TAYO MAKAMEET NANG HINDI TAGA-DITO, HETO PA ANG NAKILALA NATEN
PAMINTA NO. 4: . . . . . . . . . . . . . . . . . . (SORRY. ALL LINES ARE BUSY. PLEASE TRY AGAIN LATER)

Sorry, na-block ang telephatic powers ko pagdating sa pang-apat na pamenchus . . . . . . . na-interrupt itez nang biglang pagkabog nang puriit kez nang dumapo ang mga eyes ko sa mukha niya . . . . . .

Mukha na parang . . . .

Kadiliman . . . . . .

Super fuzzy ang feeling . . . . parang kagagaling mo lang sa roller coaster . . . . nang ma-sight mo ang buong life ever mo na nag-flash in front of you . . . . .

Kadiliman pa ren . . . . .

Malamig . . . . . .

Pero hindi maginawla . . . . .

Pinipilit mong buksan ang talukap ng mga mata mo . . . . pero . . . . mahirap . . . . .

Itez siguro ang feeling nang isang baby na kagagaling lang sa puriit nang ina . . . . (siyempre minus the "amoy bagoong alamang" na feeling)

Dahan-dahan mong ibubukas ang mga eyes mey . . . . .

Liwanag ang sasalubong sa iyo . . . . . nakakasilaw . . . . . .

May mga ulap . . . . .

At biglang sasalubong sa iyo ang mukhang yon . . . . . . nakangiti . . . . . . sparkling eyes . . . . . red lips . . . . . hubo't hubad . . . . . at sasabihen sa yong:

"WELCOME TO HEAVEN"

Biglang cue nang music. BLAST. CHORUS OF ANGELIC VOICES:

Haaaaaaaaaaaaa . . . LELUJA . . . . . . ..
Haaaaaaaaaaaaaaaaaa . . . .LELUJA . . . . . . . HALELUJA . . . . . HALELUJA . . . . . HALEHEHEHELUJAAAAAAAAAA!!!!!!


"Welcome to heaven," nakangiti lang siya sa 'ken nang biglang . . . . .

Kurot sa tagiliran from Kiara.

"Aw!"

"Bernard, I want you to meet the guys."

Paminta no. 1, a.k.a. Tony, moreno, kulot, bumbayin. COLLEGE STUDENT.

Paminta no. 2, a.k.a Manny, tisoy, beafy, may dimples, perfect teeth . . . . . COLLEGE STUDENT.

Paminta no. 3, a.k.a Jerry, moreno, slim, straight ang hair . . . in fact, sobrang straight . . . parang nagpasalon . . . malamang ang prinsesa ng grupo . . . . . and guess what . . . . another COLLEGE STUDENT

And finally, Paminta no. 4 . . . . . .

Nang biglang . . . . .

Enter ang isang majiit na pamenchus. Maputi . . . sobrang puti . . . . parang naliligo nang gatas at in fairness, makinis . . . . . new-wave ang hair . . . naka-braces . . . . cute

"Hi. Kiara"

Majiit na nga nga height niya . . . majiit pa ang boses niya . . . .

"Hi. Heaven!"

Nagyakpsule ang dalawa.

"Heaven, let me introduce you to my friend who's having a vacation here . . . Bernard. Bernard, this is Heaven."

Super shake hands . . . . malambot ang kamay, in fairness, parang hindi nagtatrabahu itu . . .

"She owns the place . . . " talak ni Kiara.

Tumbling . . . . cartwheel . . . . sabay handstand!

She . . . . . .

At chinika kong "cute" siya da vah??? Teka . . . . . i hafta vomit . . . . gwaaaaaaaaaark!!!!!!

I just lost my dinner . . . and my appetite to have another one . . . . .

"Wag kang mag-alala, Bernz. Bading din yan si Heaven."

Red Alert!!! Migraine attack . . . . . I just thought that she was a he and found him cute then realized na shomboyita pala si powtah then suddenly . . . sasabihan akong bading din siya.

Spluk si Heaven nang "Keri lang yan Kiara. Alam mo naman ang beauty nang lola mo. Maraming nabibighani at maraming naloloka," in a very-bading-na-kabog-pa-si-Sweet-manner, I might add.

Double Red Alert!!!! Heart attack . . . . I just thought that she was a he and found him cute then realized na shomboyita pala si powtah then suddenly . . . sasabihan akong bading din siya . . . then . . . . biglang nag-gayspluk.

Spluk uli si Heaven, "Sige, mega-sit lang kayez. Shorwag lang akez nang waiter for more. Bernz, night mo itez!!!"

Exit si Heaven.

Sa wakas.

"Okay. Where were we???? Ahhhh. I'm just about to introduce . . . . "

Paminta no. 4. With that heavenly face . . . . . got to think of it. My gawd!!!! Please tell me that he is not a lesbian! !! Please God, tell me he is not a lesbian.

Shumoyo siya at in-offer ang hand niya . . . . "I'm *INSERT REAL NAME ni PAMINTA NO. 4"

It's a good start . . . . . . malalim ang boses niya . . . firm ang handshake at take note . . . . . . . may "punto" itu . . . No! No! No! Not that Bisaya punto . . . rather . . . American punto.

"Hi!" Chika ko, sabay tingin sa dibdib area niya . . . .

Okay . . . . .

So far so good . . . . .

Walang concealed humps 'don.

Oh . . . . . he's really heavenly after all. . . . pero not that HEAVEN . . . . if you know what I mean.

Biglang enter sa eksena si Kiara. "Bernz, si *INSERT REAL NAME ni PAMINTA NO.4*, we like to call him BUNSO . . . . he's the youngest," with extra emphasis on the word "youngest".

Okay! Pwede na akong kainin ng lupa ngayon.

Good news. Plus 10 points for the HEAVENLY FACE, plus 10 points for the RED and KISSABLE LIPS, another plus 10 points for the American Accent, and a complimentary plus 50 points because He is indeed a HE. Thank God He heard my prayers.

And the Bad news.

"I'm 18 years old," spluk niya sa 'ken proud and high just like a real MAN.

Minus 90 points.

For a total of negative 10 points.

"Bunso here, just got back from the States. Right Bunso?"

Hurray. Plus 10 points for the AMOY STATESIDE effect.

"Yeah. My Mom and Dad just got separated, then my Dad, including us, was deported, because even though we practically lived our whole lives there . . . . IMMIGRATION found out that we are illegal aliens after all. So, where back here."

Okay. Ngayon! Kering-keri na talaga ako kainin ng lupa. Promise!

Another minus 50 points for the broken family, tragic life story effect.

"Oh! I'm sorry to hear that," talak ko, while doing the arithmetic in my head.

"You don't have to be sorry. It's not you fault." Smile siya.

Okay. I'm giving him extra 5 points for smiling like that.

"Oh well. Wala lang akong maisip sabihin."

Butt in si Kiara. "Ah-ah. No Tagalog. Bunso, haven't got the hang pa of his roots especially the language."

"My Father is sort of like obessed with his American dream, my parents were married here and I was born here. I was like 18 months old when we moved in the States, and my Dad thought that he got his dream . . . to be an American and all that bullshit. So, I was raised like a true-blooded American. No turning back, he said, because we are not coming back. Then, after 18 years. Here we are. Back where we started."

"I see." Sabay baling kay Kiara. "San mo nakuha 'tong batang 'to."

"Hindi sila nakukuha Bernz. Parang PAG-IBIG. Dumadating yan. Now, if you'll have to excuse me boys, I have to fetch my husband. Promise me you'll take care of Bernard."

"Iiwan mo 'ko dito?"

"Hindi ba ganun naman parati ang eksena naten 'non . . . maski sa Piggy's. Enter tayo . . . introduce kita . . . . fly ako . . . . pagbalik ko . . . may booking ka na. Effective naman siya di ba?"

"Well, hindi ito Piggy's."

"You'll be fine Bernz. Tsaka, this boys are no longer interested on me, taken na 'ko. And you're not."

Exit Kiara.

Enter feeling of awkwardness being left with strangers . . . . much worse . . . . with kids.

"How old na po pala kayo?", biglang shornong ni Tony.

"24."

Sa mga normal parties na naaatakan kez sa Manaylus. Kajoint forces ang mga middle-aged veklores, super proud akez na sabihen kong I'm twenty four. Witchelles masyadong kyotabelles at witchelles masyadong thundercats. Perfect!

Pero ditembang . . . . in front of 18 year-olds. Feeling kez eh eynimomentz eh gigivesungan niletchie akez ng wheel chair.

Anyhow . . . . pero kung jijisipin naman eh . . . quiver . . . . it's just 7, 6 years ang pagitan ever.

"Ahhhhh. Okay," chika ni Tony.

"YOU'RE OLD," chika ni Bunso.

"Excuse me?"

"I said, you don't look that old. I mean, you don't look 24 at all."

"Yeah. I know, I look like thirty."

"No. You look like . . . you're just . . . . 20."

Ohhhhhhhhhhhh. Ganda ko da 'vah.

Dahil pinabata niya akez ng 4 years. Another plus 10 points.

"Well, thank you."

"DON'T FOOL YOURSELF OLD MAN, I'M JUST BEING POLITE . . . "

"Huh?"

"I said, do you want a San Mig Light?"

"Ah sure, why not?"

"YOU LOOK LIKE AN AGING FAGGOT. I BET YOU'RE LOUD!"

"Say that again?"

"I said, it seems that the sound here is too loud. I'm just wondering, if you want to transfer to another table."

"No. This is just fine."

"GOD! YOU ARE JUST TWENTY-FOUR AND IT SEEMS THAT YOU ARE IN NEED OF A HEARING AID."

Okay. Super pretend na lang akez na witchelles kez naintindihan yonchie. Super tango na lang akez. Smile. Smile. Sabay chikang, "Yes. . . . . Yes."

Shumoyo si Bunso at tumabi sa 'ken.

"You probably didn't hear me well. I asked you, when was the last time you got laid?"

"Ahhhh. Oh . . . . Why are you asking me that?"

"Because it appears that you need one?"

Jugjug . . . . jugjug . . . . sabi ng heart kez.

"Aha! Ohhhhkay . . . . . do I look that desperate?"

"No?! But I can see it in your eyes and I can feel it. There's the crave. There's the animal who wants to come out."

Jugjug . . . . jugjug . . . . . sabi ng heart kez another. Only this time, louder and faster.

"Oh suddenly, you are a clairvoyant! And well, what if I said that I haven't got laid for a long time."

Shift gears.

Flirt mode.

Who gives a fuck about the points and the jugjug . . . . jugjug . . . . ?

Tungga nang berangju. Less jugjug . . . . . jugjug . . . . .

"Well, I'll say the long wait is over."

Samid. Muntik nang lumabas sa jilong kez ang berangju.

Clear ng throat.

"Are you like asking me to . . . . ." tingin sa other pamintas in the table . . . . . busy sila sa keri-kering singer sa stage . . . .

"have sex with you . . . " chika ni Bunso, while he's very close to me. Ang stitside na tounge almost touching my ears.

Tingly.

"You're very straightforward."

"I know, I was not raised here. I'm not used to the Pinoy's bullshit of beating around the bush."

"Haha! You sound so much like a man already."

"I am a MAN. Are you?"

"That's a problem . . . coz I'm not."

"Exactly what I'm looking for."

"Another problem is, I don't do SEX on first dates."

"And who said, that this was a DATE?"

Ooooooooooooh. Eksena da vah? Witchelles ko na ma-alala yung first time na shinornong akez ng dookit ng isang menchus na na-meet ko lang first time.

But . . . . . . na-realize kez. Wa palang time na shinornong akez ng dookit ng isang menchus na na-meet ko lang first time. (Of course, exempted ang mga dark-room at bath house escapades, tsaka yung may lumapit sa 'ken sa sinehan habang nanonood nang Titanic . . . . . . tsaka yung mega-jogging akez sa Circle.)

Shet!

Basta iba itu! Yung tipong, talking galore muna at witchelles mo ineexpect na ganoonchie pala ang eksena . . . . yung witchelles predictable . . . tipong spontaneous.

Then . . . . Enter . . . . .

"Bernz, akez ang iyong konsiyensiya ever," with the alingawngaw boses. "Jisipin mey hey hey! May shofatembang kang dise-nuwebe anyos. Badinggerzie din siya. Kapag gumorah ka kay Bunso, parang nakipagdookit ka na ren sa shofatembang mey hey hey!"

True. *sings* Balik harshness . . . balik harsh . harsh . . . . *toooooooot*. Guess the missing word and text POSH to 2366.

"Bernz, akez ang iyong konsiyensiya no. 2 ever," with the alingawngaw boses another. "Batsiva ka naman nakikinig sa de-putang yan? Bet mo ng nota. Bet na bet mo! Heto na . . . . nota na ang lumalapit sa iyo. Tatanggihan mo pa ba?"

Konsensiya no. 1 makes kurot Konsensiya no. 2's singet. "Bernz, akez ang shukinggan mey ever. Witchelles mo bet ang jugets. Needsung mo ang security, ang maturity . . . . witchelles ka magpapadala sa mashoshomis na dila at mala-anghel na fezlack nang kyotabelles na yanchie."

Konsensiya no. 2 makes bunot pubic hair ni Konsensiya no. 1. "Witchelles mey kelangang magpaka-ipokrita. Ang mga ipokrita ay pinupukol ng bato at tinatali sa puno para lafukin ng mga hantik! Dookit ang kelangan mo. May bet kang kalimutan da vah? Makakalimutan mo lang ang utaw na yonchie kapag nakipagdookit ka sa ibang utaw."

Konsensiya no. 1 makes hila na utong of konsensiya no. 2 at ginawang chinese garter. "Witchelles mo siya bet kalimutan!!! Confused ka lang. Pero deep inside . . . . learn na learn mo . . . felt na felt mo . . . . . parang felt paper . . . ang feeling . . . . bet mo pa rin siya. Bumalik ka na sa kanya. At witchelles mo needsung ang isa pang panggulo sa life ever mo. Remember, witchelles ka naman soap opera princess para gawing sala-salabat ang mga eksena sa life ever mo. Bumalik ka lang sa kanya, alam mong mahal ka niya at mahal mo siya. You'll live happily ever after."

Konsensiya no. 2 makes hila the nota of Konsensiya no. 1, isinangkal sa pinto at pabalagbag na sinarado itez. "Lukaret lang ang naniniwalang they will live happily ever after with their prince charming. Si, Tita Lornz na nga ang nagchika, witchelles ka makakasighteousbelles ng isang menchus na mamahalin ka forever and ever amen. Kaya, was mo aksayahin ang mga momentz na itu. Join lang nang join. Go lang nang go, habang may chance . . . or else, simulan mo nang mag-aral maggantsilyo dahil for sure, itey lang ang gagawin mo for life."

"Bernard . . . . ."

Deadma . . . .

"Bernard!"

Balik sa reality. Shet. Napa-praning na yata ako.

"Yeah?"

"Your phone is ringing."

Getching nang phone sa bulsa. Read ang screen . . .

Varsity Captain calling . . . .

Accept?

or

Reject?

THIRD SEX IN THE PROVINCE (THE QUEEN MOTHER)

IKALAWANG KABANATA

THE QUEEN MOTHER

Syempre akez ang reyna ng kabahayan. Pero, sa lahat ng Royal family eh wala nang mas kakabog pa sa beauty ng Queen Mother. Wala nang iba ang Queen Mother kundi si Tita Lorns. Si Tita Lorns ang aking aking mudra. Nakasanayan ko na lang nai-reffer siya as Tita Lorna everytime na tumatalak akez tungkol sa kanya.

"Mga punyeta kayo!!!! Parati 'nyo na lang pinapasakit ang ulo ko. Kung hindi pa kayo sasabihan hindi kayo gagalwa!!! Para kayong mga de-susi!!!"

Pag-enter the dragon ko pa lang sa balaysung eh umaalingawngaw na ang boses ni Tita Lorns, with matching dagundong ever. Promise, iba ang decibel level na kayang i-produce ni Tita Lorns, na kapag shumulak na ever nang shumulak at super warla si bakla eh siguradong hihiwalay ang kaluluwa mo sa katawan mo!!! Walang kumakaya sa powers ni Tita Lorns.

Naabutan ko siyang tumatalak pa ren sa mga tauhan niya, meron kasi siyang maliit na restaurant sa bayan. Sideline lang niya yon. Ang wrokikay ni Tita Lorns eh sa Bureau of Internal Revenue.

"Nay!!!"

Talak pa ren si bakla, "Punyeta! Kakakakak kakakakakak kemeng brakatak!!!"

Nay!!!"

Napalingon na sa 'kin si Tita Lorns, finally. Lumapit na ko sa kanya. Eynimomentzzz kasi, pag witchelles ko pina-acknowledge ang presence kez, eh ma-flying kick na lang ni Tita Lorns. Territorial kasi si fokla. May lahing tigre yata ang ina ko!!!

"Nay, masyado ka na namang high blood. Hindi kayo mabubuhay ng matagal niyan eh."

"Hay nako! Yang mga yan kasi . . . . buti napa-uwe ka? Anu na naman ang masamang hangin ang nagpadpad sa 'yo dito? Nakabuntis ka ba?"

"Nay! Anu ka ba? Wala lang. Na-miss ko lang kayo. Napapagod na kasi ako sa Maynila eh."

"Yan kase!!! Ilang beses ko namang sinabe sa 'yo na dito ka na lang. Eh si Nicanor?"

"May pasok."

"Di ba sabi ko naman sa yo na umuwe ka lang dito pag may apo na ko?"

"Anu ba? Hindi pa ako nakakabili ng matres!"

"Nako 'Nard! Tigilan mo ako ha!"

"Pano ka naman magkakaapo eh allergic ka ako sa bilat."

"Allergic-allergic ka dyan! Pag ako naines eh kakausapin ko si Doktor De Guzman, papa-injectionan kita ng male hormones. O kaya, kukuha na lang ako ng babae, syempre yung maganda, tapos lalasingin ka namen."

In all fairnezz, shonggap na shonggap naman na ni Tita Lornz na badinggerzie akey hey hey! Simula pa lang na mega-dance to death akez sa harapan ng tivang havang watch kay Maricel Soriano dancing A Rico Mambo . . . simula pa nang super-singalingngaling akey hey hey hey ng Karma Chameleon habang naliligo akez at simula pa 'nang sumama akez sa dance number nung Grade 3 sa saliw ng "Wake me Up before you Go Go! . . . eh na-felt naman na niyang lumilihis na ng landas ang pagkalalake ko. At never ren siyang naging against sa pagka-badinggerzie kez. Minsan, 'nung high school eh naalala kong tumalak siya sa aken . . ."'Nard! Wala akong pakealam sa sinasabi ng ibang tao. Kilalala kita at may tiwala ako sa 'yo. Siguraduhin mo lang na wala kang gagawing kabulastugan na hindi mo malulusutan!"

Ang pangarap na lang ni Tita Lorns eh maka-shorpos ng pag-aaral si Nick at magka-anak ng babae. Eh since, almost menopausal na si bakla and besides, shinoli na rin naman ang matres niya nang ipinanganak si Nick eh wa na siyang hope na mahgkajunakis morisette ng bilatchiwariwariwaps. At ako na lang daw ang natitira niyang pagasa.

"Hay naku 'Nard. Tumatanda ka na ren. Hindi habang buhay eh kasama mo kame. Hindi habang buhay eh kasama mo si Nick. Isipin mo, sinu mag-aalaga sa 'yo? Sinung makakasama mo?"

"Wala pa sa plano ko ang magkaanak."

"Ano ngayon? Nasa plano ko naman siya."

"At saka, malay 'nyo, makahanap ako ng matinong partner for life?"

"Ay nako! Partner-partner ka dyan! Bernard, harapin mo ang katotohanan. Sa palagay mo, makakahanap ka ng lalakeng mamahalin ka habang-buhay?!"

Ouch!!!!

Bullseye si mama! Pasalamat siya at nanggaling ako sa puriit niya at kung hindi eh pinainom ko na siya ng lysol.

Anu burrrrr! Unang hakbang ko pa lang sa bahay eh talakathon portion na. Wala talaga kupas ang mudra ko.

+

IKATLONG KABANATA

NASAAN ANG TUNAY NA PAG-IBIG?
(the THIRD SEX in the PROVINCE version)

Mga apat na araw eh witchelles akez lumabas ng balaysung. Mega-higa, watch ng DVDs, watch ng TV . . . borlog . . . lafez . . . . sa una eh sobrang happy. Parang witchelles ko na bet mag-fly-back sa Manaylus. Ito ang life. Para lang akong prinsesang nakaupo sa tasa.

Sabi ko sa sarili ko bago pa ako pumunta dito sa Sitio Kahabagan, eh maghahanap ako ng konting kasagutan sa mga tanong na gumugulo sa isip ko. Anez nga ba ang eksena ko sa Life? Anez ang mga plans ko? Saan ako pupunta?

Home is where the answer is, ang talak sa 'ken ni Claude bago ako umatak ng airport. Malamang. . . . . .

Pagpasok ko pa lang sa lumang kwarto ko eh bumalik lahat ng mga masasaya at pati na rin ang mga masasamang pangyayaring naranasan ko. Saksi ang kuwartong itu sa paghubog ng Bernard na kilala ng marami ngayon. Saksi din ang kwartong itu sa mga hinagpis, kalungkutan at ang mga crayola marathon 'nung kabataan at kadalagahan ko.

Nang binuksan ko ang lumang closet ko ay sumalubong sa 'ken ang amoy na matagal ko nang hindi nase-sense. Laman pa rin niya ang mga lumang damit ko at mga outfit na hindi ko na-bring 'nung unang beses na umalis ako. May mga outfit din na imported from Manila na nakalimutan kong bitbitin 'nung last time na andito akez 5 years ago.

Pag-sight kez sa magkabilang pinto ng closet ay bumalik sa akin ang mga alaala . . at ang mga nilalaman ng isip ko 'non. Parang naging grafitti na ang likod ng pintuan. Mega-write ako ng mga bagay na hinawakan ko bilang prinsipyo, mga prinsipyo na ginuwardiyahan ko ng buhay ko pero may mga ibang prinsipyo na binitawan at kinalimutan ko na.

Napapailing ako habang isa-isang binabasa ang mga thoughts na 'yon.

Chika ko sa sarili ko, malaki na nga ang pinagbago ko:

"The cleverest of all is one who calls himself stupid once a month"

-Fyodor Dostoevsky

"The inherent stupidity of humankind is enough to make me give up hope on the whole world"

-Tami Hoag

"Show me a HAPPY homosexual and I'll show you a gay CORPSE"

-Mark Crowley

"Nothing is enough for someone whom enough is little"

-Epicurus

"The Greatest mystery of life is who we really are"

- Bernard Garcia

*

Gumetching ako ng isang lumang t-shirt. Highschool shirt pa itu. Ginetching ko ren ang shorts na bigay sa 'ken ng fudra ko.

Paglabas ko sa kuwarto ko ay ask ako ni Tita Lorns kung saanchienabelles akez aatak.

Chika ko, sa bayan lang.

Chika niya, papahanda raw niya yung carumba.

Chika ko, wai na. Hindi ko bet. Magco-commute na lang akey hey hey!

Keri?!

Keri!!

Isang thirty-minute jeep ride ang kelangan i-experience para makarating sa bayan ng Sitio Kahabagan. At pagdating ko sa bayan eh nagulat akez. Halos, wala pa ring pinagbago. Ang pinaka-sentro ng bayan namen eh tipikal na tipikal. May palengke, may simbahan, yung plaza sa tapat ng simbahan, at ang municipal hall. At ganun pa ren ang hitsura nila. Wala man lang mga bagong building na itinayo ang tanging pinagbago lang eh ang mga mukha na nakikita ko.

Wala na si Aling Marie na nagtitinda ng sampaguita sa tapat ng simbahan na inuutusan namen noon na bumili ng yosi para sa amen.

Sarado na ren yung Jepoy's, na may limang piso ka lang eh may lugaw ka na, at dagdagan mo lang ng dos eh may itlog na. Pinalitan na siya ng Burger Machine.

Pumasok ako sa plaza pero walang gaanong utaw dahil na ren sa weekday. Pero may mga ilan-ilang bata ang naglalaro. Lumapit ako sa isang bench sa dulung-dulo ng park, sa tabi ng puno ng ipil-ipil. Naalala ko. Doon ako umuupo 'non sa twing gusto kong mag-isa. Nag-vandal pa nga ako non, pero mukhang napipinturahan ang mga bench. Dito din ako nilapitan ni Nikolai, para sabihing mas maganda siguro kung tapusin na lang namin ang pagkakaibigan namen dahil ayaw niya lang akong masaktan dahil hindi naman daw niya maibibigay ang mga ineexpect kong ibigay niya. Bumuhos ang luha ko sa bench na itu, nagmamakaawa kay Nikolai na 'wag niyang sirain ang pagkakaibigan namin. Nakita ng bench na itu, kung paano ako hindi pinakinggan ni Nikolai at lumakad papalayo.

Nalungkot ako ng slight sa mga nakita ko . . . . hindi dahil sa mga alaala pero nalungkot ako dahil sa ngayon eh parang estranghero ako sa sarili kong bayan. Para hindi ko na siya kilala at hindi na rin niya ako kilala.

Bago pa ako lumabas ng plaza ay may tumawag sa pangalan ko.

Isang pamilyar na boses.

"Bernard, is that you?"

Si Kiara! (Kirk sa totoong buhay)

"Kiara!!!!"

Nilapitan ko siya at nagyakap kami ng mahigpit.

Sinabi ko sa kanya na kararating ko lang at first time ko lang bumaba ng bayan. Matagal ko nang kakilala si Kiara. College pa lang ako 'non nang makilala ko siya sa Malate. Isang full-blown paminta si Kiara. Siya ay isa mga unang naging kaibigan ko in the "paminta" crowd, knowing na allergic din ako sa paminta kung minsan. Dati eh isang party person si Kiara. Naalala ko na una kaming nagkita sa JOY sa malate. Siya ang nag-launch sa 'ken sa kakaibang crowd na witchelles ko pa naeexperience dahil tanging ang Lagoon lang at ang Sarah's ang mga party venue ko 'non. Certified na partyphile si bakla, lahat ng eksena eh present ang siya. Karay-karay niya ako sa everything everwhere. Hanggang sa na-learn kong magkababayan pala kami ni bakla. Well, hindi naman technically pero lumaki siya sa kabilang bayan katabi ng Kahabagan. Siya ren ang nag-introduce sa 'ken kay Claude and Taffer. Kaming apat ang original na third sexes in the city, hanggang sa biglang nagdesisyon si Kiara last year na iwan ang Maynila at bumalik na lang sa Sitio Kaluwalhatian para magtayo ng isang business. Isang Gown Shop.

Lahat kame eh halos tutol sa desisyon ni Kiara na iwan na ang Maynila. Pero sobrang tuliro si bakla 'nung mga time na yon. Kailangan daw magkaroon ng direksyon ang buhay niya at hanggang nasa Maynila siya ay hindi mangyayari 'yon. Kaya't sinuportahan na lang namen ang sister namen sa balak niya.

Chikahan galore kame. Ininvite niya ako sa shop niya. So walkathon kami, sa medyo likod lang itu ng palengke. Habang walkathon ever eh kwento here, kwento there, kwento everywhere. Chinika ko ang mga eksena ko sa life at chinika niya ang mga eksena niya sa life. Keri lang naman daw so far. In fairnezz, halata naman sa kanya with all the glowness and the freshness ovah dah!

At siyempre, witchelles mawawala sa mga kamustahan ng mga bakla ang tanong na,

"May jowa ka?"

"Wala," sagot ko. "Ikaw?"

"Asawa!?"

Tumbling ako sa sagot ni bakla. Asawa na talaga?

"Oh well! Nasabi ko naman na sa inyo non di ba? Mahirap maghanap ng tunay na pag-ibig sa Manaylus!!!"

Napa-laftir ako sa sagot ni bakla.

"So, palagay mo na-sight mo na ang tunay na pag-ibig?"

"Oo naman!"

"Ang happy happy naman. Happy ako sa 'yo ate? Sino naman ito?"

"Gerard ang name niya, taga-dito sa Kahabagan."

"Menchus?"

"Slight."

"So, veklores din ito?"

"Malaysia ko ate. Pero learn ko ito. Kompetensiya ko pa noon eh bilat. Kaso mas madulas ang hair ko. Tsinugi niya yung bilat at jumoin siya sa aken."

"So, menchus nga?!"

"Naman! Hay naku Bernard! Dito . . . . dyinodyoza ako, akala mo ba!"

"Aaaaaay! Dapat ma-experience ko din yang dyinodyoza ka ng mga kalalakihan effect."

"Madali lang ate. Join ka lang sa ken. Iintroduce kita sa menchus crowd."

Pagdating namen sa shop eh pinakilala sa 'ken ni Kiara ang kanyang "asawa", si Gerard! At in fairnezz, menchus na menchus nga ito.

Naloka ako sa eksena. Sa Manaylus, sanay ako at learn ko ang eksena ng menchus sa menchus. Pero sa mga probinsiya effect eh parang hindi ko pa masyadong learn ang ganitong kalakaran. Certified pamintollah si Kiara. As in, luluki siya in every aspect of his personality, well sa ngayon, aside from the gowns effect na business niya. At super menchus itung si Gerard. Mas kekerihin ko pa sana ang eksena nang super-pagirlitas patatas, tapos may jowang super menchus.

Later in life, shinornong ko si Kiara kung straightsiva ba si Gerard.

"Alam ko straight siya. Alam nang friends niya straight siya. Pero since pumatol siya sa 'ken. Malamang iisipin mo na hindi siya straight. Pero ate, na-sight mo naman di ba? Anong masasabi mo? Straight di ba?"

"Yeah. Naloloka nga ako sa 'yo eh. Anong sistema? Baka naman foundation ang eksena mo ateh?"

"Foundation ka dyan. Mayaman pa sa 'ken yon noh! Hindi kelangan foundationan pa!"

"So? Anong eksena?"

"Mahirap paniwalaan Bernard, pero ang feeling ko eto lang yon . . . . PAG-IBIG!"

Gusto kong ma-laftir sa sinabi ni Kiara. Alam ko noon noon pa, siya ang nagsabi sa 'ken na walang tunay na PAG IBIG. Hindi siya naniniwala na nag-eexist ang ganoong eksena. Pero ngayon eh chinichika niya na haves na niya ang tunay na PAG-IBIG.

Pero napag-isip-isip ko na keri namang magbago ang paniniwala ng tao sa mga bagay-bagay. Katulad ko, may prinsipyo akong binali na sa pagtakbo ng mga taon. Siguro nga . . . . so I'm giving Kiara the benefit of believing na nag-eexist ang tunay na PAG-IBIG, para sa kanya. Pero kung para sa 'ken, medyo tagilid pa ang eksena.

"So ano naman ang ginagawa ng Makati girl na katulad mo dito?" tanong sa 'ken ni Kiara.

"Ewan ko rin nga eh. Siguro para maghanap ng sagot na hindi ko mahanap sa Maynila."

"Sagot sa anong tanong?"

"Kung meron bang tunay na PAG-IBIG?"

Natahimik si Kiara. Hindi ko alam kung ano ang iniisip niya sa mga puntong iyon, pero kinuwento ko ang mga nangyari at tungkol sa isang lalakeng nakilala ko ilang buwan na ang nakakalipas . . . . . si Varsity Captain . . . . kung baket hindi na kame nagkita hanggang sa huling-huling eksena bago ako umalis ng Manaylus. At dahil sa text message na iyon . . . . na hanggang ngayon eh hindi ko pa ren masagot-sagot:

Benz, I want you back . . . . .

Pagkatapos ng kwento eh witchelles naka-ispluk si Kiara. Hindi raw niya alam ang sasabihin niya pero alam niya na ang haba-haba raw ng hair ko.

"Sa palagay mo Kiara, iintertain ko ba siya uli?"

"Ateh! Ikaw lang ang makakasagot niyan. . . . . at dahil diyan. Umuwi ka muna sa inyo. Magpa-fresh ka. Tapos punta ka uli dito sa bayan mamayang gabi. Ilo-launch kita sa mga kapapahan. Malay mo, dito mo nga makita ang sagot na hinahanap-hanap mo."